Belanghebbende woont sinds 1998 in België en heeft een kapitaalverzekering met lijfrenteclaucule, afgesloten voor 15 oktober 1990 (pre-BHW-polis). Met ingang van 2004 ontvangt belanghebbende jaarlijks een uitkering uit deze pre-BHW-polis. In geschil is of deze uitkering behoort tot het in Nederland belastbaar inkomen. Naar het oordeel van de rechtbank is sprake van een situatie als bedoeld in artikel I, onderdeel O, eerste lid, letter a van de Invoeringswet inkomstenbelasting 2001. Dit leidt ertoe dat de regels die voor dergelijke polissen golden op 31 december 1991 van kracht blijven. Nu ten tijde van het afsluiten van de polis de privaatrechtelijke periodieke uitkeringen niet werden genoemd in de artikelen over het voorwerp van buitenlandse belastingplicht, behoorden zij niet tot het binnenlands inkomen van een buitenlands belastingplichtige. Belastingheffing in Nederland over de door belanghebbende ontvangen uitkering is dan ook niet mogelijk.

Levensverzekeringpolis met uitkering aan de verzekeringnemer bij in leven zijn op bepaalde datum en met uitkering aan de begunstigden bij overlijden voor die datum. Als begunstigden zijn de erfgenamen aangewezen. Verzekeringnemer wijst bij testament zijn partner als enig erfgenaam aan. Kinderen van verzekeringnemer hebben een vordering op diens nalatenschap, die echter negatief is. Zij stellen zich op het standpunt dat de begunstigde partner volgens de leer van het afgeleide recht geen eigen aanspraak op uitkering van de levensverzekering heeft en dat die uitkering in de nalatenschap valt, zodat deze alsnog een positief saldo heeft. Rechtbank oordeelt dat in het geval de begunstiging als derdenbeding is aan te merken, de derde een zelfstandig recht op uitkering heeft. De vraag, of de begunstiging als derdenbeding is aan te merken is een kwestie van uitleg van het beding. In dit geval is sprake van een derdenbeding. Dat de uitkering aan de begunstigden in de polis is omschreven als "restitutie van betaalde premie" betekent in dit geval niet dat die premie aan de verzekeringnemer wordt terugbetaald.

De rechtbank heeft in het geschil tussen het bedrijfspensioenfonds van OPG Groep en haar vermogensbeheerder State Street vonnis gewezen. Bij dit vonnis is vastgesteld dat een garantie, die State Street had gegeven aan OPG, is geschonden, doordat OPG in verband met de ‘administration’ (een soort faillissement) van Lehman Brothers in Engeland niet kan beschikken over het vermogen dat OPG aan State Street in beheer had gegeven. State Street is veroordeeld om aan OPG de schade, begroot op € 40 miljoen, te vergoeden die OPG door de schending van de garantie lijdt. De schade wordt begroot per de datum waarop OPG aan State Street om afgifte van haar vermogen heeft verzocht. De rechtbank verstaat dat OPG haar aanspraken op uitkering uit de boedel van Lehman Brothers aan State Street overdraagt na ontvangst van de schadevergoeding die State Street op grond van dit vonnis aan OPG moet betalen.

Na detachering in dienst getreden van werkgever. Bij bepaling vergoeding van datum indienstreding uitgegaan. Geen doorwerking "opvolgend werkgeverschap"?

Nietigheid ontslag door niet binnen 26 wk vacature aan werknemers aan te bieden? Kennelijk onredelijk ontslag - gevolgen criterium aanhouding tot na arrest HR.

Vordering opheffing beslag i.v.m. ontbindingsvergoeding behorend bij ontbinding 15/9/09 terwijl arbeidsovereenkomst door opzegging op 1/9/09 is geëindigd. Vorderingen afgewezen.

Handelsovereenkomst wáárin opgenomen de afspraak dat provisie moet worden terugbetaald ingeval van royement van verzekeringen binnen vijf jaar. Dit is een ongedaanmakingsverbintenis. Daarover geen wettelijke handelsrente verschuldigd.

Overeenkomst inzake koop/verkoop van aandelen in vennootschap. Aansprakelijkheid voor achterstallige pensioenpremies, toekomstige pensioenafdracht en voor loonvordering vanwege niet naleven van de van toepassing zijnde CAO. 2:249 BW. Opschorting betaling van achterstallige lening.

Geslaagde 2e spoor reïntegratie, toch ontbinding arbeidsovereenkomst met vergoeding.

Schadevergoeding. De door de rechtbank bij haar uitspraak van 25 augustus 2005 genoemde elementen vormen geen vergoeding voor door appellante geleden schade, maar maken onderdeel uit van de getroffen ontslagregeling. De brief van 10 januari 2006 is derhalve een besluit ter uitvoering van de door de rechtbank getroffen (aanvullende) ontslagregeling. Nu de door appellante gestelde schade bij het besluit van 10 januari 2006 nog niet in ogenschouw is genomen stond het haar vrij om ter zake van die schade alsnog een zelfstandig schadebesluit te vragen. De Raad verwijst hiervoor onder meer naar zijn uitspraak van 28 juli 1994 (LJN ZB0806 en AB 1995,133). Het vorenstaande betekent dat appellante ten onrechte niet-ontvankelijk is verklaard in haar bezwaar en dat de rechtbank dat besluit ten onrechte bij de aangevallen uitspraak in stand heeft gelaten. Het bestuur zal alsnog op het verzoek van appellante dienen te beslissen.