Hoofdzaak: arbeidsongeval. Aansprakelijkheid inlener aangenomen. Geen draagplicht formele werkgever, geen bewuste roekeloosheid. Vrijwaringszaak: aansprakelijkheid tussenpersoon aangenomen voor niet tot stand brengen adequate verzekeringsdekking voor inlener voor aansprakelijkheidsrisico's voortvloeiende uit arbeidsongevallen.

Eiser vergeet ontvangen contante uitkering uit kapitaalverzekering met lijfrenteclausule aan te geven. Rechtbank vernietigt vergrijpboete wegens ontbreken (voorwaardelijk) opzet bij eiser.

Arbeid; verplichting tot premiebetaling voor div bedrijfstakfondsen; onverschuldigde betaling; onrechtmatige daad; wettelijke rente

Gewezen werkgever verzuimt de "affinanciering" van een pensioentoezegging van gewezen werknemer. Vordering van gewezen werknemer tot storting van een bepaald bedrag onder de pensioenverzekeraar wordt gekwalificeerd als een vordering tot vergoeding van schade wegens toerekenbare niet-nakoming van verplichtingen jegens de werknemer, welke vordering dan ook niet onderhevig is aan de korte verjaring van een vordering strekkende tot nakoming

Arbeid; overgang onderneming en algemeen verbindend verklaarde cao

CV, BW 7, Arbeidsrecht. Valt arbeidsovereenkomst onder CAO Aardappelen, groenten en fruit? Uitleg werkingssfeerbepaling en bepalen of werkgever hieronder valt. Werkgever mag zich nog uitlaten over omzetgegevens. Loondoorbetalingsverplichting. Werknemer is gedetineerd geweest en is vervolgens opgenomen in een (gesloten) inrichting. Diende werkgever na detentie het loon door te betalen? Ja, het staat voldoende vast dat werknemer vanaf de opname arbeidsongeschikt was. UWV heeft loondoorbetalingsverplichting opgelegd wegens niet nakomen re-integratieverplichtingen werkgever. Of dit al dan niet terecht was, kan in de onderhavige procedure niet worden beoordeeld. Er heeft een met voldoende waarborgen omklede administratieve rechtsgang opengestaan die werkgever niet heeft benut, zodat het besluit van het UWV formele rechtskracht heeft verkregen en de inhoud ervan niet meer ter discussie kan staan. De arbeidsovereenkomst is inmiddels ontbonden met toekenning van een ontbindingsvergoeding van € 10.000,-. In het onderhavige geval betreft de vordering de loondoorbetaling over de periode voorafgaand aan de ontbinding. Niet gebleken is dat bij het bepalen van de ontbindingsvergoeding rekening is gehouden met de vordering die de werknemer in het onderhavige geding heeft ingesteld. Geoordeeld wordt dan ook dat de ontbindingsvergoeding deze vordering niet omvat en werkgever deze in beginsel nog aan werknemer is verschuldigd. Is het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar om het als ontbindingsvergoeding toegekende bedrag van € 10.000,- niet te mogen verrekenen met het door te betalen loon tot het einde van het dienstverband? Onder de gegeven omstandigheden niet. Ten aanzien van het beroep op de beperkende werking van de redelijkheid en de billijkheid moet de nodige terughoudendheid worden betracht. Het feit dat werknemer zich niet ziek heeft gemeld en de stelling van werkgever dat de loondoorbetalingsverplichting niet opgelegd had mogen worden, rechtvaardigen het beroep op de beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid niet. Bovendien heeft werknemer, gelet op de loondoorbetalingsverplichting, geen aanspraak kunnen maken op een WIA-uitkering en valt het werknemer niet te verwijten dat de procedure bij het UWV zeer lang heeft geduurd en wellicht niet met de grootst mogelijke zorgvuldigheid is geschied.

De inspecteur heeft niet in strijd gehandeld met het Convenant, het BRV, het BWRV, dan wel - bezien in onderling verband - op door belanghebbende aan (de toepassing van) het Convenant, het BRV en het BWRV, te ontlenen in rechte te beschermen vertrouwen, door het doteren aan de administratiekostenreserve (hierna: AKR) met ingang van het jaar 2004 niet meer toe te staan. Daarnaast heeft de inspecteur door vanaf 1 januari 2004 geen dotaties meer toe te staan niet onredelijk gehandeld bij de beëindiging van zijn gedragslijn om de AKR te aanvaarden. Voorts acht het Hof de vorming van een AKR op grond van goed koopmansgebruik niet toegestaan, nu belanghebbende niet aannemelijk heeft gemaakt dat de kosten waarop de vorming van de AKR betrekking heeft binnen haar bedrijfsactiviteiten in voldoende mate bepaalbaar zijn.

Ouderschapsplan; pensioenverweer

"Slecht werknemerschap. Werknemer weigert instemming met redelijk voorstel werkgever om wegens slechte bedrijfseconomische omstandigheden de "auto van de zaak" die hij door functiewijziging voor zijn werk niet meer nodig heeft, in te leveren. Werkgever heeft financiele tegemoetkoming aangeboden, alsmede steun bij financiering van de overname van de auto door werknemer. Werknemer verwijt werkgever dat hij geen mediation heeft beproefd. Kantonrechter biedt ter zitting aan zaak naar mediation te verwijzen wanneer nader schikkingsoverleg zou stranden. Dat overleg strandt, maar werknemer gaat niet in op aanbod mediation en vraagt beschikking. Kantonrechter concludeert dat werknemer op het redelijke voorstel positief had moeten reageren en acht het weigeren van instemming niet in overeenstemming met de eisen van goed werknemerschap. Een vruchtbare samenwerking is naar het oordeel van de kantonrechter niet meer mogelijk, zodat er sprake is van een verandering in de omstandigheden. Ontbinding per direct zonder vergoeding".

Letselschade ten gevolge van ongeval